به دلایل شخصی ، تعطیل شد!
وبلاگ جدیدم
من و دوست غولم 

کاش یکی بود یکی نبود ، اول قصه ها نبود
اون که تو قصه مونده بود ، از اون یکی جدا نبود
کاش توی قصه های شب ، برق ستاره کم نبود
تو قصه ی جن و پری ، دلهره دم به دم نبود

سیاوش شاهنامه رو ، کاش کسی گردن نمی زد
کاش کسی تویه قصه ها ، از عاشقی تن نمی زد
کاش داش اکل با زخم تیغ ، تو بسترش جون نمی داد
قصه نویس قصه مون ُ ، با گریه پایون نمی داد

تقویم باغچه ما ، برگ بهار نداره
جاده ی قصه هامون ، اسب سوار نداره
شهر بزرگ قصه ، پنجره هاشو بسته
حتی تو دفتر مشق ، بابا انار نداره

مادربزرگ قصه هاشو بالای تاقچه جا می ذاشت
یه عاشق تازه نفس ، تو شهر قصه پا می ذاشت
قصه های قدیمی رو یه جور تازه می نوشت
آدم و حوا رو می برد ، دوباره می ذاشت تو بهشت

تقویم باغچه ما برگ بهار نداره
جاده قصه هامون اسب سوار نداره
شهر بزرگ قصه پنجره هاشو بسته
حتی تو دفتر مشق ، بابا انار نداره


یغما گلرویی

این روزا برزخی ام خیلی خرابم داش‌آكل
یه چیزایی می بینم انگاری خوابم داش اكل
قیصر اون روزا به خون خواهی فرمون می اومد
خود فرمون شده اب منگولی امروز داش اكل
اونی كه اون قدیما یه تهرونو سیا می كرد
سر چارراه شده امروز حاجی فیروز داش اكل
آدما مشتی بودن ناكس و نالوطی نبود
اما امروز لوطی بازی توی قصه ست داش اكل
زیر بازار چه تا چار سوق وتموم سنگلج
اسم تو ٬ تو همه جا ورد زبون بود داش اكل
پای هم آدما وامیستادن ومشتی بودن
معرفت تو رفقا خیلی كلون بود داش اكل
اون روزا سید ما واسه خودش قدرتی بود
حالا قدرت شده پول وسكه وزر داش اكل
مرد ومردونگی رو جدی نگیر كه قصه بود
توی طوقی تو گوزنا توی قیصر داش اكل

تنها می رفت و باز منو جا می گذاشت
بازم منو تنهای تنها می گذاشت

بی خیال گوش ماهی های ساحل
رد خودش رو روی شن ها می گذاشت

قلعه های ماسه ای ساخته بودیم
روی اونا یکی یکی پا می گذاشت

از میونه ابرا دوباره خورشید
یواش یواش پاشو تو دریا می گذاشت

تنگ غروب بود یه پرنده گاهی
جیغ می کشید و سر به غوغا می گذاشت

سایه ها کم رنگ می شدن یه شاعر
سایه شو رو یه ماسه ها جا می گذاشت

شاید یه نقطه چین تموم شب رو
منتظر طلوع فردا می گذاشت

رد پاهای ماسه ای رو آب برد
دریا بازم توی خودش پا می گذاشت

فراز سروستان                                                                                                                      چهار کبوتر پر می زنند در آسمان!

سلام... چند وقتي هست كه تو وبلاگم غير از شعر چيز ديگري پيدا نميشه، اما واسه اين پستم چون شب عيد وقرار ِ يه چند وقتي دهنم ُ ببندم تصميم گرفتم مطلب بنويسم...

 وه که جدا نمي شود ٬  نقش تو از خيال من
 تا چه شود به عاقبت ٬ در طلب تو جان من
 ناله زير و زار من ٬ زارترست هر زمان
 بس که به هجر مي دهد ٬ عشق تو گوشمال من
 نور ستارگان ستد ٬ روي چو آفتاب تو
 دست نماي خلق شد ٬ قامت چون هلال من
 پرتو نور روي تو ٬ هر نفسي به هر کسي
 مي رسد و نمي رسد٬  نوبت اتصال من
 خاطر تو به خون من ٬ رغبت اگر چنين کند
 هم به مراد دل رسد ٬ خاطر بد سگال من
 دیده زبان حال من ٬ بر تو گشاد رحم کن
 چون که اثر نمی کند ٬ در تو زبان قال من
 بر گذري و ننگري ٬ بازنگر که بگذرد
 فقر من و غناي تو ٬ جور تو احتمال من
 چرخ شنيد ناله ام ٬ گفت منال سعديا
 آه تو تيره مي کند ٬ آينه جمال من

من و تو مثل دو تا خط مي مونيم
كه توي دفتر مشق اسير شديم
نرسيديم به هم و آخرشم
تو همون دفتر كهنه پير شديم

بي هم و كنار هم روزا گذشت
دستاي من نرسيد به دست تو
مي دونيم كه ما به هم نمي رسيم
مگه با شكست من شكست تو

ما به هم نمي رسيم آخر بازي همينه
آخر عشق دو تا خط موازي همينه

اگه من بشكنم و تو بي خيال
بگذري از من و تنهام بذاري
اگه با تموم اين خاطره ها
تو همين دفتر مشق جام بذاري

بعد اون ديگه نه من مال منه
نه تو تكيه گاه اين شكسته اي
بيا عاشق بمونيم كنار هم
نگو از اين نرسيدن خسته اي

ما به هم نمي رسيم آخر بازي همينه
آخر عشق دو تا خط موازي همينه

                                                                                  یغما گلرویی